Menu
Induszynowiec
Nad układem linie pola znoszą się wzajemnie. Drugi zasadniczy element to tor z wbudowanymi cewkami z izolowanego drutu. Każda wielozwojowa cewka tworzy obwód zamknięty i ma kształt podobny do prostokątnej ramy okiennej. Dzięki indukcji prądów w tych cewkach induszynowiec wytwarza siły unoszące (stąd jego nazwa). Poruszanie magnesu w pobliżu pętli drutu powoduje przepływ prądu w tym druciezjawisko to odkrył w 1831 roku angielski fizyk Michael Faraday. Gdy wagony induszynowca poruszają się do przodu, magnesy z układów Halbacha indukują prądy w cewkach toru; prądy te z kolei wytwarzają pole elektromagnetyczne odpychające magnesy. Jeżeli prędkość pociągu jest większa od wartości progowej (kilka kilometrów na godzinę nieco szybciej niż żwawym marszem), magnesy Halbacha utrzymują go parę centymetrów nad powierzchnią toru. Pole magnetyczne zachowuje się podobnie jak ściskana sprężyna: siła unosząca wzrasta wykładniczo wraz ze zmniejszaniem się odległości między torem a wagonem. Ta właściwość daje induszynowcowi naturalną stabilnośćmoże on łatwo dopasować się do zmiennych obciążeń, a także sił występujących w czasie pokonywania zakrętu. A zatem zbędne są układy automatyki kontrolujące unoszenie wagonów.