Menu
Doskonałość induszynowca
W induszynowcach odpowiada jej stosunek unoszenia magnetycznego (siły unoszącej) do oporu magnetycznego. Po wnikliwej analizie teoretycznej udało nam się znaleźć wzór opisujący doskonałość induszynowca. Bardzo pomógł mi mój współpracownik z Livermore Laboratory, Dmitrij D. Riutow, dawniej zatrudniony w Instytucie Fizyki Jądrowej im. G. I. Budkera w Nowosybirsku. Riutow cieszy się światową renomą za wkład, jaki wniósł w teorię elektromagnetycznego zacieśniania plazmy w reaktorze termojądrowym właśnie podobnych metod użył do swoich analiz induszynowca. Odkryliśmy że doskonałość induszynowca jest wprost proporcjonalna do szybkości poruszania się układów Halbacha. Gdy pociąg stoi, nie ma żadnej siły unoszącej i doskonałość jest równa zeru. Kiedy tylko rusza, siła unosząca wzrasta szybko, osiągając połowę swojej wartości maksymalnej przy prędkości 25 km/h. Nazywamy ją prędkością progową opór magnetyczny jest wówczas równy unoszeniu. Przy dwukrotnie większej prędkości siła unoszenia osiąga 80% wartości maksymalnej, a doskonałość wzrasta prawie do 5:1. Tak więc do lewitacji może dojść już wtedy, gdy induszynowiec porusza się bardzo wolno.